Cooking Mama..

posted on 03 Mar 2008 23:34 by battybatt

กระทู้ดีมีสาระมีมากมาย เช่นคุณILL Dollก็ได้อัพเรื่องราวไปแล้ว อย่ากระนั้นเลย! เราควรเป็นตัวของตัวเองสวนกระแสความดีเรื่องเด่นตามแบบฉบับที่ตัวเองถนัดเป็นพอ ยังคงคอนเซปของบล๊อคนี้ไว้อย่างเหนียวแน่นคือ... "ไร้สาระ" เท่านั้นหละ ลงมือกันเลย

เนื่องจากอาชีพเลื่อนลอยที่ทำอยู่ในขณะนี้ ก็หากิจกรรมยามว่างทำกันไป วันนี้เลยมีแผนการออกไปช๊อปที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตตามประสาสาวโสดผู้รักสนุก และชอบไปบุกตามผับตามบาร์ มุ่งหน้าสู่ Tops Market มันมีทุกสิ่งให้เลือกสรรจริงๆ ใช้เวลา ณ ที่แห่งนั้น สิริรวม3ชั่วโมงด้วยกัน (มันไปทำอะไรกันนักกันหนาวะ) หลายคนอาจคิดเช่นนั้น เหตุผลเดียวซึ่งเป็นเหตุผลหลักคือ กูชอบ..มีไรมะ เพียงพอและพอเพียงสำหรับการไปมาก ช๊อปไปมาวันนี้สูญตังค์ไปทั้งสิ้น500กว่าบาท หาเรื่องมะกู..

เรามาเข้าประเด็นกันเลยดีกว่า

ยามที่แม่ไม่อยู่ก็จะทำกับข้าวกินเองแทบทุกมื้อ เลยอยากทำไรไม่ยุ่งยากง่ายๆเร็วๆกินในวันนี้และในวันนี้เมนูก็คือ.. น้ำสลัดขวดนี้นี่เอง

ได้แรงบันดาลใจจากไหนไม่รู้ว่าอยากกินผัก (แปลกหูแปลกตามากๆที่กูอยากกินผักหละซิ) ท่านอ่านถูกแล้ว เจอตาลุงหน้าตาเคยหล่อมาแน่บนขวดน้ำสลัดเลยอยากจะกินขึ้นมา (ด้วยหน้าตาที่เคยหล่อเลยอยากกิน55) ด้วยราคา 125 บาท ทำให้คิดวนเวียนชั้นวางอยู่นานก็ได้น้ำสลัดขวดนี้มาจนได้ (ใจจริงอยากกินน้ำสลัดซีซ่าร์ แต่มันต้องซื้อมอสซาเรราชีส ซึ่งอ้วน เรื่องยาว แพง และเสียตังมาก) ก็สอยมันมาอย่ารีรอ

หลายๆท่านอาจจะเคยเล่นเกมส์ Cooking Mama ในเครื่องNintendo มาแล้ว ไม่ต่างอะไรกันมากหรอก บวกกับความถนัดทำอาหารฝรั่งมังค่า เผื่อจะมีแฟนเป็นฝรั่งเลยฝึกทำไว้ (เกี่ยวมั้ย) อย่า!!!!!เพิ่งสบประมาทว่าหน้าตากวนชวนตีนของกูไม่เหมาะกับเป็นแม่ศรีเรือนได้ กรุณามากินอาหารฝีมือกูซักจานแล้วจะติดใจขอไว้เป็นแม่ศรีเรือน55

และเมนูชวนขนหัวลุกในวันนี้เริ่มด้วยซุปเห็ดกันเลย

สืบเนืองจากความอยากตั้งแต่เมื่อคืน เลยออกตามหาBotton mushroom (กระแดะ..เรียกเห็ดกระดุมก็ได้)ตามหาในท๊อปอยู่นานก็ไม่เจอเลยถามพนักงานแถวนั้นว่า "พี่คะ .. พวกเห็ดสดอยู่ทางไหนคะ" เน้นเสียงผิดไป ทำให้พนักงานชะงักไปพักใหญ่แล้วค่อยชี้บอกทาง ดีนะมันไม่เอามีดที่กำลังปลอกส้มโอมาฉะหน้ากู

ไม่มีเห็ดสดที่ต้องการเลยหันหาแชมปิญองกระป๋องมาใส่แทน ตามภาพเลยคะใส่มันเข้าไปหลายดอกกกกทีเดียว โดยส่วนตัวชอบซุปข้นเลยทำออกมาแบบ rich sticky chewy กันเลยทีเดียว ซักคำมะจ๊ะ งัม....

แค่ซุปมันจะไปพออะร๊ายยย กินเยอะกินจุก็ถอยพระเอกต้นเรื่องของเราออกมาเลยอย่าให้เสีย

นั้นหละๆมันต้องอย่างงั้น...สลัดมันต้องโรยด้วยเบค่อนทอดกรอบๆหละ แหม... ไม่ได้โรยเบค่อนลงไปที่ซุปหรอกแค่นี้มันก็อ้วนจะแย่ ย้ำแบรนด์กันอีกทีเมื่อราดน้ำสลัดลงไปแล้วมันก็เป็นเช่นนี้แล น่ากินชะมัด

สรุปแล้วการกินสลัดโดยไม่คำนึงถึงความอ้วนมันก็เป็นเช่นนี้ (หน้ามืดตาลายกินไปตอน4ทุ่ม หนูสัญญาว่าอาทิตย์นี้จะBurnออกโดยเร็วเริ่มที่พรุ่งนี้เลย) น้ำสลัดยี่ห้อนี้อร่อยดีรสออกเปรี้ยวกลางๆ แต่อาจจะไม่เหมาะกับคนที่ไม่ชอบกินสลัดที่ทำมาจากน้ำมันมะกอกเยอะๆ เพราะออกจะมันไปและรสอ่อนไปนิดเพราะมันเป็นของออสเตรเลีย ถ้าชอบรสจัดกว่านี้ก็เพิ่มเกลือ พริกไทยลงไปที่น้ำสลัดก่อน และก็เพิ่มความหอมด้วยHerbs หรือ Origano ก็เป็นอันเสร็จ

โดยส่วนตัวชอบนะมันเข้าได้ดีกับสลัดและเบค่อน วันนี้สิริรวมCaloriesได้ประมาณ500ได้ จากไขมันก็น่าจะครึ่งนึง โอ้ว...อ้วนชัดๆเลย

* หมายเหตุ : ภาพทั้งหมดคือภาพจริง มีการปรับแสงนิดหน่อย โปรดใช้วิจารณญาณในการชม (ไม่งั้นท้องจะร้องและหิวโดยไม่รู้ตัว)

** จาน ชาม ที่ใช้อาจจะลิงลายไปซักนิดอย่าถือสา ประเด็นมันอยู่ที่รสชาติอาหารนะยะ

2 Comments